همان طور که عنوان شد، نشستن به حالت W در میان کودکانی که تازه در حال یادگیری نشستن مستقل هستند، بسیار رایج می‌باشد. در واقع، نشستن به حالت W، در پروسه رشد طبیعی کودکان در سنین حدود ۱۰ تا ۱۲ ماهگی کاملاً طبیعی محسوب شده و یکی از حالت‌های نشستن مورد علاقه‌ کودکان ۳ تا ۶ ساله می‌باشد.

با این وجود، معمولا در سنین ۸ تا ۱۰ سالگی، بیشتر کودکان به‌ طور طبیعی دیگر از قورباغه ای نشستن استفاده نمی‌کنند؛ زیرا در این سنین، عضلات مفصل ران شروع به پایداری و تثبیت بیشتر کرده، انعطاف‌پذیری آنها کاهش یافته و چرخاندن پاها به حالت W و نشستن به این حالت برایشان ناراحت‌ کننده خواهد شد. نشستن به حالت W، ممکن است برای کودکان کوچک و نوپا مزایایی به همراه داشته باشد، زیرا به آنها اجازه می‌دهد تا به‌ راحتی از وضعیت نشسته به حالت چهار دست‌ و پا بروند و یا برعکس.